ตั้งแต่ครั้งแรกจนตอนนี้ ไม่เคยมีครั้งใดที่ฉันไม่ตกหลุมรักสีสันสะดุดตาของร้านอาหารอิตาเลียนแห่งนี้ ทั้งสีเหลืองนวลของแสงไป โต๊ะไม้ที่คลุมด้วยผ้าลายตารางสีขาวแดง ตัดกับสีฟ้าอมม่วงของดอกไฮเดรนเยียแสนสวยได้อย่างพอเหมาะ ฉันเลือกนั่งที่โต๊ะแบบบาร์ที่ติดกับแคชเชียร์เสมอ ไม่ใช่แค่เพราะมันจ่ายเงินง่าย แต่เพร...

แสงนวลของดวงจันทร์ทอแสงเคลิ้มหวานลงที่หน้าต่างห้องนอนของฉัน เสียงเพลงปริศนายังคงคลอเบาๆดังเช่นทุกคืนๆ ทั้งเสียงคลอเพลงและแสงนวลอร่ามนั้นชวนให้เคลิบเคลิ้ม แต่เหตุใดหนอฉันจึงรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องยากยยิ่งที่จะข่มตาหลับโดยมิได้ฟังจนจบ เกือบสองยามแล้ว เสียงเพลงค่อยๆเบาลง ตัวฉันจึงเดินไปและทอดกายนั่งล...

นวนิยายเรื่อง : ก่อนตะวันรอน ตอนที่ : เอิ้นขวัญ ณ ลานวัดหมู่บ้านดอนผักหวาน “หมู่ชาวเมืองมา เบื้องขวานั่งซ่ายล้ายเบื้องซ้ายก็นั่งเป็นแถว" “หนูฟ้า เอียงหัวไปด้านซ้ายด้วยลูก ดูเพื่อน ๆ ” คุณครูสมัยที่เป็นทั้งครูแนะแนว และครูสอนฟ้อนรำบายศรีสู่ขวัญให้กับเด็ก ๆ ที่จะไปรำงาน “เอิ้นขวัญ" ที่บ้านพ่อผู้ใหญ...

นวนิยายเรื่อง : ก่อนตะวันรอน ตอนที่ 8น้องนางบ้านนา ในขณะเดียวกันที่หมู่บ้านดอนผักหวาน บ้านของสาวน้อยเดอลา "นาง.. นางหล่า.ได้ยินบ่.. นางหล่า ตื่นได้แล้ว ไก่ขันแล้ว…. ลุกไปหานึ่งข้าวนึ่งน้ำ" เสียงของแม่ร้องเรียกให้เดอลาตื่นเพื่อไปก่อไฟนึ่งข้าวเหนียว มีไม่กี่ครอบครัวที่จะปลูกข้าวเจ้าไว้กิน เพราะข้าว...

นวนิยายเรื่่อง : ก่อนตะวันรอน ตอนที่ 5: เฒ่าดอง หลังจากที่เด็ก ๆ แยกย้ายกันกลับบ้านเพื่อไปทำหน้าที่ของตัวเอง นั่นก็คือตักน้ำใส่โอ่งและหุงหาอาหาร ในช่วงค่ำที่บ้านของเดอลา พ่อกับแม่กำลังคุยกันเรื่องไปช่วยเตรียมงานแต่งที่บ้านต้อย ลูกพี่ลูกน้องของเธอลา “พ่ออีนางกินข้าวแล้วเจ้าสิไปเฮือนอ้ายคำกับข่อยบ่มื...

Has anyone seen Inside Out? Is is an animation. If not, I would recommend it. As we have been facing the fragile situation for a long time, emotion could happen, especially Sadness, Anger and Fear. Joy, Sadness, Anger, Fear and Disgust are based emotions of human being. Those 5 emotions a...

นวนิยายเรื่อง ก่อนตะวันรอน ตอนที่ 4 แก๊งสาวส่าแห่งบ้านดอนผักหวาน ณ ลานวัดหมู่บ้านดอนผักหวาน ไม่ว่าจะเช้า สาย บ่าย ค่ำ โดยเฉพาะเดือน 4 ย่างเดือน 5 ใกล้สงกรานต์อย่างนี้ บริเวณลานวัดไม่ได้ว่างเว้นจากสมาชิกตัวน้อย ๆ ของหมู่บ้านเลย แม้กระทั่งเดอลาสาวน้อยที่มีขนาดตัวไม่กะเปี๊ยกเหมือนเมื่อก่อนแล้ว เธอก็ยัง...

การออกเดินทางไปใช้ชีวิตเป็นสิ่งที่เราต้องทำในทุกๆวัน แต่สมัยนี้ยังไม่ทันก้าวเท้าออกจากบ้านคุณก็รับรู้เรื่องราวต่างๆได้จากในโทรศัพท์ โทรทัศน์ หรืออาจจะเป็นเสียงเม้าท์ของคนข้างบ้านก็ได้ วันนี้ได้กลับมาเจอเพื่อนสมัยม.ปลาย "เจ้าหงิญ" เป็นหนังสือเล่มแรกที่อ่านแล้วรู้สึกได้ออกมาเห็นการใช้ชีวิตในหลายมุมมอง...