สภาพของมันที่มาปรากฎตัวหน้าประตูห้องผมเหมือนกับลูกแมวที่เพิ่งฝ่าพายุฝนมาไม่มีผิด เนื้อตัวเปียกปอนตั้งแต่หัวจรดเท้า ไหล่ตก สองแขนทิ้งลงข้างกาย สองขาดูราวกับว่าแค่จะยืนให้ตรงก็ยากเต็มกลืน ผมที่มักแสกกลางลู่ลงปรกหน้า ปิดบังนัยน์ตาอ่อนล้าไร้เรี่ยวแรง “เข้ามาสิ” ผมหลีกทางให้ แต่แทนที่หยกจะเดินเข้าไปด้...