จักรวาล 2 เดือน - เป็นเดือนแห่งการปรับตัวที่แท้ทรู หลังจากเดือนแรกยังงงๆ อยู่ หลับหูหลับตา เปิดโหมดออโต้ให้นมตอนกลางคืน - ที่ว่าปรับตัวคืออีแม่อีพ่อนะที่ปรับตามลูก คือเริ่มพยายามจับทางลูก ถ้าร้องแบบนี้ต้องทำยังไง ทำแบบนั้นเสร็จต้องทำอันนี้ต่อแล้วจะไม่งอแง ซึ่งก็ต้องปรับกันเกือบทุกวัน เพราะลูกแม่งเ...

แป๊บๆ พรุ่งนี้ก็เป็นโหมดแม่และเด็กครบ 1 เดือน... - รู้สึกว่าหน้าเด็กเริ่มเปลี่ยน ไม่รู้คิดไปเองมั้ย แต่หน้าแม่นั้นเปลี่ยนเป็นแพนด้าเรียบร้อย - กลางคืนหลังตีหนึ่ง เด็กเริ่มไม่กวน ตื่นตามมื้อนมคือทุกสองชั่วโมง สามบ้างบางมื้อ แต่ๆๆๆๆ เด็กไม่ยอมนอนตอนกลางวันนี่สิๆๆๆๆ เด็กตื่นสิบโมงเช้า เด็กนอนอีกทีคือ...

เข้าสู่วันที่สามด้วยอากาศแจ่มใส ตื่นเช้ามาด้วยพลังที่ดูเหมือนจะกลับมาเกือบเต็ม อาการเหนื่อยล้าไม่หายขาดแต่ร่างกายดูเหมือนว่าจะปรับตัวให้ชินได้ ที่แรกที่แคทซังอยากจะไปต้องตื่นเช้าอีกตามเคย ครั้งนี้เธออยากลองขึ้นรถประจำทางไป ด้วยเหตุผลอะไรไม่ทราบแน่ชัด พวกเรานั่งรถประจำทางมา 3 ป้าย แล้วก็ลง ใช่แล้ว....

"เราอาจจะเอาผิดอะไรกับคนตายไม่ได้ แต่ทำไมไม่ไปแบบคลีนๆ วะ" ควันฉุยลอยจากเมรุเหมือนมีใครอบขนมปังทิ้งไว้แล้วลืมปิดเตา อากาศแห้งหนาว ถึงจะไม่เหมาะกับการเฉลิมฉลอง แต่ก็ไม่ได้เหมาะกับความตายเช่นกัน ควันไม่มีกลิ่น-สีเทา-ลอย ปล่อยความเขลาทิ้งๆ ขว้างๆ ไว้บนโลก "แบบไหนถึงเรียกว่าคลีน ตายก็คือตายปะ" "ก็เคลียร...

ตอนเด็กๆเรามักจะเห็นแก้วสีแปลกๆอยู่บนโต๊ะกินข้าวเสมอ เพราะว่าคุณตาเป็นพวกเสพติดการกินเบียร์ ไม่ได้หมายถึงเป็นพวกขี้เมาอะไรแบบนั้น แต่แกเป็นประเภทต้องมีเบียร์ประกอบมื้ออาหารเย็นแก้เหนื่อยและเพิ่มการไหลเวียนของเลือด (แกว่างี้) คาดว่าแกอาจจะมียีนส์วัฒนธรรมร่วมทางการกินเบียร์กับชาวญี่ปุ่นไม่ก็เยอรมันก...

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ทำให้ชีวิตเราเจะปลี่ยนไปตลอดกาล ต้นเหตุมีอยู่ว่า:เคยไหม ที่เราจะรู้จักกับคนคุยเก่าของแฟนเราที่เขาก็เป็นเพื่อนกันอยู่ทุกวัน เราเริ่มสงสัยในความสัมพันธ์ที่พวกเขาเคยมีให้กัน จนต้องเก็บเอาไปคิดเองว่า ความสัมพันธ์นั้นจะถูกปะทุให้กลับมารึเปล่า แฟนเราเป็นคนที่ไม่ชอบอธิบายอะไรมากมาย สิ...

#JUNKWANG เขาว่าในป่านี้มีมังกร กลุ่มเด็กห้าถึงหกคนกำลังพาตัวเองมุ่งหน้าเข้าไปใกล้ป่าที่อยู่ตรงท้ายหมู่บ้านของตัวเอง ยิ่งเข้าใกล้ยิ่งสัมผัสได้ถึงอากาศที่เย็นขึ้นเรื่อยๆ “กลับกันมั้ยกีกวังกลัว” เด็กชายที่ตัวเล็กที่สุดในกลุ่มและยังอายุน้อยสุดเริ่มท้วงเสียงสั่น แขนเล็กคว้าเอาแขนของเด็กชายคนหนี่งในกลุ...

รีวิวเว้ย (221) ถ้าย้อนกลับไปเมื่อ 20-30 ปีก่อน ความเชื่อในเรื่องของรถยนต์ไร้คนขับ บ้านอัจฉริยะที่สามารถบอกถึงสิ่งที่ต้องซ่อม เสริม สร้างตัวเองได้ รวมไปถึงเรื่องของการซื้อของโดยที่เราไม่ต้องไปเดินตลาด ไม่ต้องพกกระเป๋าเงิน คงเป็นเรื่องที่ดูพิลึก และดูจะเป็นไปไม่ได้ในโลกใบนี้ แต่เมื่อเวลาผ่านไปกระทั่ง...

ว่าด้วยเรื่องสีของวันฮาโลวีน ความมืดและความวังเวงจากห้องน้ำที่ถูกล็อคอย่างหนาแน่นทำให้ผมถอดใจพาเนื้อตัวเน่าๆและยูนิฟอร์มราคาสองแสนกว่าวอนที่ถูกทำให้ไร้ราคากลับไปนั่งโง่ๆ อยู่ในห้องเดิม ผมใช้ผ้าผืนใหญ่เช็ดตัวลวกๆแล้วนำมันไปแขวนไว้หน้าต่างด้วยกันหลายชั้นจนหนาพอที่จะไม่ให้คนที่อยู่ข้างนอกเห็น...