เมี้ยวๆๆ มาค่ะ มาเติมแมวกันเร้วทุกคน ('▽^人)  ช่วงนี้ใครอยากอ่านนิยายแนวรอมคอม แฟนตาซีเนื้อเรื่องนุ่มฟู อ่านเพลิน แถมมีแมวออกมาให้น้วยตลอดต้องมาลองมาชิม คนที่ผมแอบชอบเป็นแมว?《暗恋对象是猫?》เรื่องราวของ เฉียวโม่ นายน้อยลูกเศรษฐีผู้ถูกขนานนามว่าเย็นชาดุจภูเขาน้ำแข็ง กับรุ่นพี่เดือนมหาลัยสุดฮอตที่สดใสราวกับพระอาทิตย์อย่าง เยี่ยนฉือ ที่แรกเริ่มความสัมพันธ์ดูเหมือนจะไปได้ดี แต่ดันมีเรื่องให้เข้าใจผิดจนพระเอกตัวดีหันมาหมางเมินใส่น้องโม่ซะงั้น! 

      เยี่ยนฉือ ‒ หนุ่มลูกครึ่งมนุษย์สายพันธุ์แมว ดีกรีเดือนมหาลัย C ผู้มาพร้อมความหล่อเหลาและความสดใสราวกับแสงแดดในฤดูร้อน เขาเป็นคนมุ่งมั่น สู้ชีวิต แถมยังเจ้าคิดเจ้าแค้นและปากแข็งอีกด้วย! ส่วนภายใต้ความมีชีวิตชีวาของเยี่ยนฉือนั้นกลับซ่อนบาดแผลจากการถูกทอดทิ้งไว้เพียงลำพัง

      เฉียวโม่ ‒ นายน้อยรองแห่งเฉียวเซิ่งกรุ๊ปที่มาพร้อมภาพลักษณ์เย็นชา หยิ่งยโส และเข้าถึงยาก แต่ตัวจริงทั้งอ่อนโยน ใจดี และนุ่มนิ่มที่สุดในโลก! ด้วยความที่เข้าสังคมไม่เก่งและขาดความมั่นใจ น้องเลยลอกเลียนบุคลิกภูเขาน้ำแข็งของพี่ชายมาใช้ซะเลย 

      แม้ว่าคนหนึ่งจะเจิดจ้าราวกับดวงอาทิตย์ ส่วนอีกคนเย็นเยือกส่องแสงคลุมเครือเหมือนดวงจันทร์ แถมยังมีปมบาดหมางที่ดูยังไงก็เหมือนเส้นขนานที่ไม่มีวันบรรจบกันได้ แต่ก็นะ...คนจะคู่กันแล้ว ยังไงโชคชะตาก็ลากให้มาเจอกันอยู่ดีใช่ไหมคะ! 555 ตอนเยี่ยนฉือกลายร่างเป็นแมวและถูกน้องโม่เก็บไปเลี้ยงนั้นบอกเลยว่าน่ารักมาก ช่วงแรกลูกแมวน้อยเยี่ยนฉือยังเสียสติอยู่ บางทีก็น้วยจนเฉียวโม่ใจละลาย บางทีก็ดุดันที่สุด เอะอะแยกเขี้ยวคว่ำชามอาหารแมวเพื่อให้เฉียวโม่โยนตัวเองออกจากบ้าน ซึ่งน้องโม่ก็อดทนมากค่ะ พอเห็นนายท่านแมวไม่พอใจก็เปย์ปลาแห้ง และคาเวียร์ราคา 888 หยวนให้แบบไม่อั้น แถมจูบเสี่ยวเฮยมากหน่อย ในที่สุดก็ซื้อใจแมวน้อยได้สำเร็จคับ 555 

       และการที่พวกเขาต้องมาอยู่ร่วมชายคาโดยที่ไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของอีกฝ่ายนี้เอง กลายเป็นจุดเริ่มต้นให้เยี่ยนฉือค้นพบแง่มุมใหม่ที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเย็นชาของน้องโม่ ซึ่งคุณนักเขียนจะพาเราดำดิ่งไปสำรวจบาดแผลในอดีตของทั้งเยี่ยนฉือและเฉียวโม่ด้วย บอกเลยว่าขมจนอยากจะลูบหัวโอ๋ๆทั้งคู่เลยค่ะ แต่ว่ากันว่าฟ้าหลังฝนย่อมงดงามเสมอนั้นไม่เกินจริงเลย เพราะสุดท้ายพลังของครอบครัวและความรักนั้นสามารถเยียวยาทุกสิ่ง โดยเฉพาะบทบาทของคุณแม่ที่ซัพพอร์ตน้องโม่สุดตัวจนทำให้น้องโม่กลับมายืนได้อีกครั้ง และมีความกล้าพอที่จะสารภาพความรู้สึกกับเยี่ยนฉือด้วย

     แน่นอนว่าความเจ็บปวดบางอย่างอาจฝังรากลึกจนไม่มีวันจางหาย แต่เราสามารถใช้ความสุขที่มีอยู่มาช่วยถ่วงดุลความเจ็บปวดนั้นได้ พวกเขาได้ช่วยกันการเยียวยาและเติมเต็มช่องว่างในใจให้แก่กัน เยี่ยนฉือได้ก้าวเข้ามาเป็นแสงอาทิตย์สาดแสงไล่ความหนาวเย็นฤดูหนาวของเฉียวโม่ให้จางหายไปทีละนิด ในขณะเดียวกันเยี่ยนฉือเองก็ได้ค้นพบว่าคนที่เขามีอคติมาตลอดนั้น กลับเป็นคนเดียวที่โอบกอดเขาไว้ด้วยความรักและทำให้เขารับรู้ถึงความหมายของการ "ถูกรัก" อย่างแท้จริง

        โดยรวมแล้ว เรายกให้เรื่องนี้เป็นนิยายสองเล่มจบที่อัดแน่นไปด้วยความน่ารักของแมวเหมียวแบบเต็มสิบไม่หักเลยค่ะ โดยเฉพาะเสียงร้องเมี้ยวๆของเยี่ยนฉือคือแทนคำพูดได้ล้านแปดอย่าง ส่วนพล็อตเรื่องสำหรับเรารู้สึกว่าเบาไปนิดสำหรับสายดราม่าหนักๆ การดำเนินเรื่องบางช่วงก็เนือยและราบเรียบไปหน่อย แต่ส่วนที่คิดว่าทำได้ดีเลยจะเป็นบรรยายซีน และการเปรียบเปรยต่างๆที่คุณนักเขียนใส่มาค่ะ อ่านแล้วค่อนข้างชอบเลย ดังนั้นใครที่กำลังมองหาความนุ่มฟูมาฮีลใจสามารถไปทดลองอ่านตัวอย่างกันก่อนได้นะคะ ถ้าถูกจริตและโอเคกับจังหวะเรื่องก็จัดไปโลดดด รับรองว่าความนุ่มฟูคุ้มค่าแน่นอนค่ะ!