.

ผมชอบหนังสือเล่มนี้ตรงที่เป็นการเล่าผ่านมุมมองของผู้หญิงวัยสามสิบกว่าๆ คนเดียว ที่กำลังอยู่ในช่วงค้นหาตัวเอง  เพราะเธออยากจะทำงานระยะสั้น และเป็นงานง่ายๆ เราจึงได้อ่านเรื่องราวของเธอที่ได้เปลี่ยนงานไปเรื่อยๆ ในชีวิตช่วงนี้ เหมือนเป็นภาพสะท้อนตัวตนคนทำงานที่ยังอยากค้นหาอาชีพที่ชอบ งานที่ใช่ของตัวเอง โดยไม่ต้องคิดถึงภาระอะไรมาก ขอแค่ตัวเองมีความสุขกับงานสักเล็กน้อยก็พอ

.

อาจจะด้วยว่าความเครียดของคนหนุ่มสาวญี่ปุ่น หรือแม้กระทั่งที่ไทยเองก็ตาม ทำให้คนอยากเปลี่ยนงานไปเรื่อยๆ เพื่อดูว่าตัวเองจะไปเจอกับอะไร เพราะเราไม่มีทางรู้ได้จนกว่าจะได้ลองทำมัน ผู้หญิงในเรื่องที่เป็นตัวละครหลักของเรา เธอก็ดำเนินชีวิตเรียบง่ายไปเช่นนั้น ผมว่าเธอเล่าผ่านมุมมองของนักสังเกตการณ์ชีวิตของเธอเองอีกที มันเหมือนกับเธอเล่าผ่านมุมมองบุคคลที่ 3 ไปเรื่อยๆ และผมก็คิดว่าผู้หญิงคนนี้ เป็นคนละเอียดลึกซึ้ง และใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบันจริงๆ

.

ในเรื่องจะเล่าเป็นบทๆ บทนึงก็จะว่าด้วยงานหนึ่งที่เธอทำ เช่น บทแรก เล่าถึงงานผู้สังเกตการณ์บุคคล ผ่านจอคอม เพื่อมองหาสถานที่เก็บสิ่งของบางอย่างที่องค์กรของเธอต้องการ เธอจึงต้องเข้าใจพฤติกรรม และหาวิธีการให้องค์กรของเธอ เอาของชิ้นนั้นออกมาให้ได้ 

        ฟังดูแล้ว เหมือนจะเป็นเรื่องที่น่าเบื่อ เพราะชีวิตของคนที่ถูกจ้างมาให้ดูชีวิตคนอื่นอีกที มันจะไปมีอะไรใช่ไหม แต่พออ่านไปแล้ว ก็ไม่ได้น่าเบื่อขนาดนั้น เพราะเธอเล่าทั้งชีวิตของชายที่เธอจับตามอง ว่าวันๆ เขาทำอะไรบ้าง และก็ในระหว่างที่เขาทำอะไร ก็ทำให้เธอรู้สึกอย่างนั้นด้วย เช่น ดีใจ เสียใจ เศร้า เขาชอบกินอะไร ตื่นกี่โมง นอนกี่โมง ทำอาชีพอะไร มันเหมือนเราที่จับจ้องชีวิตใครคนหนึ่งตลอดเวลา ก็กลายเป็นเพื่อนกับเราขึ้นมาเสียอย่างนั้น แล้วนอกจากเล่าเรื่องนี้แล้ว เธอก็เล่าถึงชีวิตของเธอเองที่เป็นพนักงานสังเกตการณ์ว่าเพื่อนร่วมงาน หัวหน้า ตึก ร้านค้าแถวนี้ เป็นยังไง เธอชอบกินอะไร มันทำให้เรารู้สึกเหมือนมีเพื่อนอยู่ เพื่อนที่ทำงานธรรมดาๆ อยู่คนเดียว เบื่องานก็มี 

.

แล้ววิธีการเขียนที่แบ่งเป็นบทๆ ตามแต่ละช่วงอาชีพที่เธอได้ไปทำ ก็มักจะมี mystery อยู่เล็กๆ หรือไม่ก็เป็นปริศนาบางอย่างที่เธอต้องไขคำตอบเพื่อให้งานเดินหน้าต่อได้ ซึ่งแม้มันจะเป็นเรื่องเล็กๆ แต่มันก็รู้สึกราวกับเรากำลังอ่านงานสืบสวนสอบสวนแบบแคชชวลอยู่ 555

.

แต่พอมาถึงบทสุดท้าย ผมก็รู้สึกว่าตัวเองเหนื่อยเกินไป สมาธิไม่ค่อยจะอยู่แล้ว อาจจะเป็นเพราะเนื้อเรื่องตอนสุดท้ายไม่ค่อยดึงดูดด้วยมั้ง ผมเลยอ่านจบแค่ครึ่งเดียวของตอนสุดท้าย แต่ถ้ามีเวลาก็จะเข้าไปอ่านให้จบ